Jesteś tutaj:
Refleksje z zachrystii
Refleksje z zachrystii
Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2017-12-02

Adwent to nowy czas.

W adwentowej  liturgii Słowa popdobne spotykamy teksty, bliskie tym, które wypełniały ostatnie dni roku liturgicznego. Tamte kierowały na w strone ostatecznego osądu, napełniały lękiem a choć Ojciec "poddał sąd Synowi", co budzić może nadzieję, to Adwent wskazuje bardziej na drogę wilodącą do spotkania. Posłanym od Ojca, Przewodnikiem i Pasterzem, tym za którym trzeba podążać, bo tylko On zna drogę do celu i tylko On nas może zaprowadzić a nadto lokazuje się być najlepszym towarzyszem drogi z którym aż chce się wędrować.

xp

Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2017-09-17

Parafia – wspólnota Słowa i sprawowanych Sakramentów.

Z nowym rokiem szkolnym ruszają też przygotowania do wprowadzenia na kolejny etap chrześcijańskiego życia kolejnego pokolenia a ściślej rocznika tych, których chrzest włączył do Kościoła – wspólnoty uczniów Pańskich. Wydaje nam się dzisiaj zobojętniałym na życie z wiary, że używając terminu „uczeń Chrystusa” odnosimy się do apostołów czy tych wszystkich, którzy byli wielką wspólnotą ludzi dających posłuch Chrystusowi, Jego naukom, porzucającym swoje zajęcia i wędrujących za Chrystusem. Takie myślenie skłania się ku uznaniu Chrystusa historycznego, jest potwierdzeniem, że był, że działał, że miał taki wpływ na ludzi, ze porywał tłumy.

Istotą posłannictwa Chrystusowego jest to, że ta misja raz rozpoczęta trwa nadal. Realizuje się w Mistycznym Ciele Chrystusa, którym jest Kościół. Fundament tej instytucji stanowią apostołowie. To do nich Chrystus skierował nakaz; „idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody”. Od tamtej chwili, mimo trudności,  oczywistych  przeszkód i sprzeciwu wielu  Ewangelia – Dobra Nowina przemierza  cały świat i różne przynosi  owoce. Miłości  i pokoju, nienawiści i wojny.  Nie ma innej alternatywy i żadnej drogi pośredniej.

Dlatego każde pokolenie, które sprawuje rząd dusz odpowiedzialne jest za właściwy format ducha i za właściwe ukształtowanie młodego pokolenia. Państwa powołują do tego specjalne instytucje – szkoły, którym rodzice powierzają swoje pociechy. W to zadanie włącza się również Kościół i czyni to w perspektywie eschatologicznej. Wyznając wiarę „w ciała zmartwychwstanie” zabiegać musi o duchowe ukształtowanie osoby ludzkiej, aby ta nie była zatroskana tylko o dobro doczesne  ale,  by uznała, że za życiem na ziemi czeka każdego życie wieczne w Niebie. Każdy, kto wierzy w nieśmiertelność człowieka musi gromadzić skarby, które nie niszczeją.

Wraz z nowym rokiem szkolnym przychodzi czas na dzieci 3.klas szkół podstawowych i na młodzież 3.klas gimnazjalnych. Przygotowania do przyjęcia kolejnych sakramentów dokonują się przez integralną edukację szkolno-parafialną. Każdy proboszcz parafii i w przypadku wszystkich sakramentów na mocy Prawa Kościelnego jest szafarzem sakramentów dla swoich parafian. Każda parafia zaś jest określona terytorialnie. Biskup tworząc parafie bardzo precyzyjnie określa granice. Poza zwykłą parafią terytorialną istnieją parafie personalne. Tak mogą  proboszczów obcokrajowcy, mniejszości narodowe, bądź grupy zawodowe dla przykładu żołnierze i ich rodziny. Jeśli kaplica wojskowa bądź kościół parafialny takiej społeczności znajduje się na terenie parafii terytorialnej to mieszkańcy nawet pobliscy muszą wystąpić o zezwolenie. Dotyczy to tylko inicjacji sakramentalnych. Zaś proboszcz innej parafii, szczególnie personalnej powinien od chętnych do korzystania z takiej posługi u siebie domagać się dostarczenia zgody z parafii rzeczywistej. Brak takiej zgody sprawia, że sakramentu wprowadzającego do życia we wspólnocie sakramentalnej udzielać będzie nieuprawniony szafarz. Zwracam na to uwagę, bo w zaistniałej u nas sytuacji zrodziło się wiele wątpliwości i pojawiło się wiele pytań na które tą drogą odpowiadam.

x. prob  

Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2017-07-22

Adamie, gdzie Bóg twój?

Skrzekliwa codzienność przytłacza nas mnogością trosk, doprowadza w niektórych przypadkach niemal do histerii. Sami z sobą idący przez ten świat nie zawsze dostrzegamy, że jesteśmy dla siebie.

Potrafimy siebie używać, potafimy się sobą bawić, ale przy takim stanie rzeczy nie wejdziemy do potrzbnej głębi, gdzie dopiero prawdziwie zyje człowiek. Z tego bierze się nasza desakralizacja, nasze nieposzanowanie tego co święte. Potrafimy ptrzebiec obok, niezauważyć procesji, która z modlitewnym zamiarem przechodzi wokół świątyni z Najświętszym Sakramentem albo z figurką Matki Bożej. Znajdą się i tacy którzy są w stanie rowerem naruszyć spójność procesji Bożego Ciała. Tego rodzaju sytuacji jest wiele. Kiedy Panu Bogu postawiono wszystkie zarzuty, kiedy słowem i czynem przy pomocy środków przekazu wielu dla wygody i spokoju skrawków sumienia stara się wyautować Pana Boga z przestrzeni opublicznej musi zrodzić się demonstrowana obojętność i nieposzanowanie tego, co święte.  

xm

Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2017-02-18

Sakrament Bierzmowania.

W  najbliższy wtorek w naszej parafii będzie miała miejsce uroczysta Msza święta pod przewodnictwem Ks. bp Zbigniewa Zielińskiego, biskupa pomocniczego naszej diecezji. Podczas sprawowania Eucharystii udzielony zostanie młodzieży sakrament bierzmowania, dlatego w dzisiejszym numerze naszego biuletynu parafialnego odpowiemy sobie na kilka pytań związanych z tym sakramentem, a z pomocą przychodzi nam Katechizm Kościoła Katolickiego.

Co to jest bierzmowanie ? - Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do "sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego", którego jedność powinna być zachowywana. Należy pamiętać, że przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Istotnie, "przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej". Oznacza to, że kandydat przystępujący do tego sakramentu staje się wówczas pełnoprawnym i odpowiedzialnym członkiem Kościoła katolickiego.

Co mówi Pismo Święte o sakramencie Bierzmowania ? - W Starym Testamencie prorocy zapowiadali, że Duch Pana spocznie na oczekiwanym Mesjaszu i na całym ludzie mesjańskim. Całe swoje życie i całe swoje posłanie Jezus urzeczywistnia w pewnej jedności z Duchem Świętym. Apostołowie zostają napełnieni Duchem Świętym w dniu Pięćdziesiątnicy                                 i zaczynają głosić „wielkie dzieła Boże” (Dz 2,11). Przez obrzęd wkładania rąk przekazują dar Ducha Świętego nowo ochrzczonym. W ciągu wieków Kościół dalej żył Duchem Świętym i przekazywał Go swym dzieciom.

Jaka jest materia i forma sakramentu Bierzmowania ? - Istotnym obrzędem bierzmowania jest namaszczenie świętym krzyżmem (olej zmieszany z balsamem, poświęconym przez biskupa podczas Mszy Krzyżma Świętego w Wielki Czwartek), którego dokonuje się wraz  z nałożeniem ręki i przez słowa sakramentalne, właściwe temu obrzędowi. Na zachodzie takie namaszczenie dokonuje się na czole ochrzczonego ze słowami: „ Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”. Jakie są skutki przyjęcia sakramentu bierzmowania ? - Skutkiem sakramentu bierzmowania jest specjalne wylanie Ducha Świętego, jak to, które zostało udzielone w dniu Pięćdziesiątnicy. Wyciska ono w duszy niezatarte znamię – charakter, przynosi wzrost łaski chrzcielnej; zakorzenia głębiej w synostwie Bożym, ściślej jednoczy nas z Chrystusem i Jego Kościołem; pomnaża w nas dary Ducha Świętego; udziela specjalnej mocy do wyznawania wiary chrześcijańskiej.

Kto może otrzymać sakrament ? - Może go otrzymać, tylko jeden raz, ochrzczony będący                        w stanie łaski.

Kto może udzielić sakramentu ? - Pierwotnym szafarzem jest biskup. W ten sposób wyraża się więź bierzmowanego z Kościołem w jego wymiarze apostolskim. Gdy sprawuje go prezbiter – jak to zazwyczaj zachodzi na Wschodzie i w szczególnych przypadkach na Zachodzie – więź z biskupem   i z Kościołem jest wyrażona przez prezbitera, współpracownika biskupa, i przez święte krzyżmo, konsekrowanie przez samego biskupa.

Kleryk Przemysław Zocholl

Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2017-01-29

Głos z kolędy parafialnej.

Kolęda parafialna to wymagające dla wiernych i duszpasterzy wydarzenie. jest okazją do bliższego spotkania, „twarzą w twarz”

Tegoroczna kolęda przypada w roku już na początku zapowiadającym się ciekawie. Obrazem „czynnego miłosierdzia” jest św. brat Albert, który nam w Kościele polskim patronuje. A przyglądając się sobie naszej parafii musimy uznać, że postępujemy w latach, choć pojawiają się ośrodki młodości. To głównie nowe osiedla w miarę dzietne. Co prawda statystyka parafialna jest nie ubłagana. Więcej u nas umiera niż się rodzi. Ochrzciliśmy 96 dzieci a sprawowaliśmy „ostatnią posługę” w 109 przypadkach. Najstarsze niegdyś bardzo aktywne osiedla dziś zamieszkują emeryci, przeważnie wdowy, które i dla potrzeby serca i ze względów różnych innych szczególnie w okresie zimowym wyjeżdżają do dzieci, które wchodząc w dorosłe życie poszły na swoje. Dlatego też tegoroczna kolęda w wielu przypadkach nie doszła do skutku. W sumie błogosławieństwo kolędowe przyjęło 2419 rodzin a nie przyjęło  801, co stanowi prawie 25%, czyli co czwarta rodzina. Przyczyny jak zawsze są złożone. Bo są to chwilowe wynajmy, wyjazdy, w tym zagraniczne do pracy a nawet pustostany. Nie należy też wykluczyć, że gdzieniegdzie mieszkający na terenie naszej parafii wyrzekli się kolędowej potrzeby, bo nie wierzą, wierzą inaczej albo godzą się na Boga, ale Kościoła nie potrzebują.  Stosunkowo niewiele mamy wśród siebie chrześcijan innego wyznania bądź innowierców, już więcej obojętnych albo tak zajętych troską doczesną, że dla Boga już nie ma czasu.

Co roku dla potrzeb podatkowych, które uiszczają wszyscy księża miasto wylicza na ilość zameldowanych na terenie parafii mieszkańców traktując ich jak katolików i takie wyliczenia z 2016 roku przyniosły nam liczbę 9146 zamieszkałych. Nasze natomiast wyliczenia na podstawie kartotek parafialnych, korygowanych podczas kolęd dają liczbę 8744 wiernych. Parafia nasza, której patronuje św. Leon Wielki, papież i św. Stanisław Kostka należą do największych w naszym mieście. Na jej terenie zlokalizowana jest absolutna większość szkół i ośrodków edukacyjnych. Tegoroczna kolęda poza spotkaniem była też jak to jest w zwyczaju okazją do wsparcia potrzeb materialnych organizmu, którym jest każda wspólnota realizująca cele doczesne i nadprzyrodzone. Za okazane zrozumienie i wszelkie dobro składamy nasze serdeczne Bóg zapłać.

x.prob

Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2016-11-07

Odpust i Święto Niepodległości.

W naszej parafii idą ze sobą w parze. Św. Leon. Biskup rzymski z czasów gasnącego imperium i św. Marcin - rzymski żołnierz w którego liturgiczne wspomnienie Polska jako państwo przywrócona została Europie.

Dwa powody do świętowania. Każde z nich ma w sobie coś co przeminęło i nowe, które wiąże się z nadzieją. wszystko to oddajemy Najwyższemu Panu życia i śmierci, który wszystko zdolny jest doprowadzić do właściwej formy. Dlatego nie obędzie się bez modlitwy, bez refleksji nad koniecznym udziałem każdego z nas w Bożym dziele, w "świecie stwarzanym". Temu mają służyć nasze rekolekcje, które przeżyjemy przed odpustem.

  x.prob

Ministrant – król?
ks. proboszcz
2015-08-24

Ministrant – król? 

  Jedną z praktyk koszalińskich kleryków jest uczestnictwo w diecezjalnych rekolekcjach dla  ministrantów. Tegoroczne rekolekcje były zatytułowane „Ministrant Księgi i Światła”. Podczas ...

I.Komunia św. i co dalej
ks. proboszcz
2015-05-18

I.Komunia św. i co dalej…..

Jesteśmy po parafialnym święcie. Staranie rodziców, katechetów, samych dzieci zwieńczone zostało piękną uroczystości I.Komunii św. W naszej parafii, aby możliwe było uczestnictwo w tym ...

Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2015-04-20

Myśli o I.Komunii św.

 

Po rocznej przerwie w maju ponownie będziemy obchodzili w naszej parafii uroczystość I.Komunii św. Tym razem świętować będą dzieci 3 klas, ich rodzice i rodziny. Uroczystość I.Komunii świętej w obecnym kształcie jest wielkim wydarzeniem, szczególnie dla rodziców. Po Mszy św. ...

Refleksje z zachrystii
ks. proboszcz
2014-06-09

W Kościele, we wspólnocie.

Maj to czas pięknych nabożeństw gromadzących ludzi z najbliższego sąsiedztwa, przy przydrożnej kapliczce czy krzyżu. Mimo pomykających aut przebija się śpiew litanii, który ...

-1- 2 3 4 5 6 7 8 Następna
 
Msze św. kościół
Św. Stanisława Kostki
  • pn-sob: 7.00, 8.00, 18.00;
  • nd i święta: 7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 13.00, 18.00;
  • święta znieś.: 7.00, 8.00, 10.00, 17.00, 18.00.

Msze św. kościół
Św. Leona Wielkiego
w wakacje:
  • nd 19.00
w rok szkolny:
  • pn-sob: 17.00;
  • nd i święta: 10.30, 12.00;
  • 1 piątki mc.: 18.00.









Powered by APSI © copyright 2009-12 by Parafia św. Leona W. w Wejherowie