"A oto Jezus stanął przed nimi" ks. Tomasz | 2011-04-23 |
Wielkosobotnia zaduma nad pobytem Chrystusa w grobie prowadzi nas do tego najważniejszego wniosku, że śmierć nie jest czymś ostatecznym, ale wiedzie przez swój dramatyzm do zmartwychwstania, co ukazuje i podkreśla niezwykle rozbudowana liturgia słowa Wigilii Paschalnej, ukierunkowująca ludzkie myślenie na to właśnie wydarzenie. Poszczególne czytania ze Starego Testamentu wiodą nas przez najważniejsze wydarzenia historii biblijnej, takie jak stworzenie świata czy wyjście z Egiptu i przejście przez Morze Czerwone, przywołując także przykład wiary Abrahama. Z kolei teksty prorockie zaczerpnięte od Izajasza, prowadzą ku rzeczywistości przymierza zawartego niegdyś przez Boga z ludźmi i ukazaniu jego trwałości oraz aktualności ze strony Pana, który ostatecznie najpełniej wypowiada Swoją miłość przez fakt przyjścia na świat Chrystusa. Refleksję tę kończy tekst z Księgi Ezechiela, w którym znajduje się obietnica zaprowadzenia przez Boga nowego porządku polegającego na oczyszczeniu ludzi od ich grzechów i zaofiarowaniu im serca z ciała, współpracującego z Duchem, pomagającym przestrzegać przykazań oraz dążyć do zbawienia. Ósme czytanie, zwane epistołą, to fragment z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian, w którym mowa jest o chrzcie zanurzającym nas w Chrystusa, dającym nowe życie, uwalniającym od grzechów, a prowadzącym ku zmartwychwstaniu. Całość tych rozważań prowadzi do pochylenia się nad treścią Ewangelii w zapisie św. Mateusza, mówiącej o niewiastach, które wczesnym rankiem po szabacie przyszły do grobu i spotkały anioła mówiącego im, że poszukiwany przez nie Chrystus zmartwychwstał. Dał im też wskazania, że mają iść do Galilei, by ogłosić tę radosną nowinę Apostołom i ujrzeć samego Pana. Uczyniły to, a będąc w drodze, spotkały Chrystusa, który dodał im otuchy i nakazał kontynuować wędrówkę. Róbmy wszystko, by przez nasze codzienne życie oparte na Chrystusie, rzeczywistość przyszłego zmartwychwstania stawała się coraz bardziej konkretna, a stanowiąc sens naszych ludzkich dążeń i pragnień, motywowała nas do pracy nad sobą i wytrwałości zmierzaniu za Panem po drogach ludzkiej, niekiedy trudnej i bolesnej, egzystencji.
| |