Serce, które czuwa

Dzisiejsza Ewangelia przypomina, że czas przyjścia Pana nie jest do przewidzenia, a jedyną właściwą postawą jest czuwanie. Jezus nie straszy nieoczekiwanym końcem, ale zaprasza do uważności – do życia tak, jakby każda chwila miała znaczenie. Ludzie za dni Noego żyli zwyczajnie, pochłonięci codziennością, i właśnie to uśpiło ich czujność. Nie chodzi o rezygnację z codziennych spraw, ale o to, by nie zajęły one miejsca Boga. Czuwanie to nie nerwowe oczekiwanie, lecz postawa serca: gotowość, aby w każdej sytuacji odpowiedzieć miłością, przebaczeniem czy dobrem. Jezus mówi, że „jeden będzie zabrany, drugi zostawiony” – nie po to, by wzbudzić lęk, lecz by pokazać, że decyzje podejmowane dziś kształtują naszą wewnętrzną gotowość. Pan przychodzi nie tylko na końcu czasów, ale w małych, cichych momentach: w drugim człowieku, w słowie Pisma i w wydarzeniach dnia. Jeśli żyję uważnie, rozpoznaję Jego obecność nawet tam, gdzie trudno ją dostrzec. Ta Ewangelia zaprasza, by przeżyć każdy dzień jak dar i szansę. By pamiętać, że czas, który otrzymujemy, jest przestrzenią spotkania z Bogiem, który przychodzi zawsze w miłości. 

Odnośniki do dzisiejszych czytań:

• w serwisie Mateusz.pl
• w serwisie Niedziela.pl
• w serwisie Paulus.org.pl