Dobry Pasterz i Jego owce

Dzisiejszy fragment Ewangelii wg św. Jana przynosi nam jeden z najbardziej poruszających obrazów relacji Boga z człowiekiem – obraz Dobrego Pasterza.  W dzisiejszym świecie jesteśmy bombardowani tysiącami komunikatów, które obiecują nam szczęście, ale często zostawiają nas z poczuciem pustki. Jezus nazywa takich doradców „złodziejami”, ponieważ zabierają nam pokój ducha. On sam określa się mianem Bramy. To bardzo prosta i mocna metafora: przejście przez tę Bramę daje nam poczucie bezpieczeństwa i prawdziwą wolność. Nie polega ona na robieniu wszystkiego, na co mamy ochotę, ale na życiu bez lęku i w zgodzie z samym sobą. Bóg nie chce, aby nasze życie było tylko przetrwaniem.  On przyszedł, abyśmy mieli życie w obfitości. Ta obfitość to niekoniecznie stan konta, ale serce pełne nadziei, umiejętność cieszenia się z małych rzeczy i pewność, że nigdy nie jesteśmy sami. Dobry Pasterz zna nasze słabości i mimo to nas kocha, prowadząc tam, gdzie możemy naprawdę odpocząć i nabrać sił. To zaproszenie, by zamiast radzić sobie ze wszystkim samemu, oddać stery życia w ręce Boga.

Odnośniki do dzisiejszych czytań:

• w serwisie Mateusz.pl
• w serwisie Niedziela.pl
• w serwisie Paulus.org.pl