Prorok Izajasz zapowiada w pierwszym czytaniu narodowi izraelskiemu nadejście czasu pocieszenia ze strony Boga, co praktycznie oznaczać będzie powrót z wygnania; przypomina Żydom, że nie są zapomniani przez Jahwe, przeciwnie, prorok podkreśla wierną i bezganiczną miłość Boga względem nich.

Pan Jezus w Ewangelii daje Żydom ważne wskazania, dotyczące ich stosunku do Boga; wskazuje, że nie wystarczy sam legalizm, jedynie dokładne przestrzeganie przepisów, zewnętrzna bliskość względem Niego, ale trzeba wykonać krok dalej: uwierzyć w Syna Człowieczego, dokonującego na ich oczach spektakularnych cudów i znaków. Chrystus odsłania przed nimi prawdę o Sobie, by pomóc im pokonać wewnętrzną barierę niewiary, ale ich serca pozostają niewzruszone: zaczynają szukać sposobu zabicia Go, nie traktując poważnie Jego świadectwa. Jezus mówi im o jedności z Ojcem, o miłości, jaka ich łączy, o mającym nadejść sądzie i zmartwychwstaniu, będącym jego konsekwencją.

Czas Wielkiego Postu musi być i dla nas okazją do refleksji nad jakością naszej wiary i ujrzenia własnego życia w perspektywie wieczności. Gdyby Chrystus zawołałby mnie dziś do siebie, czy mógłbym stanąć przed Nim z radością, ufnością i nadzieją na wieczne zbawienie?

Odnośniki do dzisiejszych czytań:

• w serwisie Mateusz.pl
• w serwisie Niedziela.pl
• w serwisie Paulus.org.pl