Pierwsze czytanie z Księgi Wyjścia ukazuje sytuację, w której Mojżesz wstawia się za ludem przed Bogiem, prosząc Go o miłosierdzie wobec postawy ich nieufności, niewierności, bawochwalstwa, które przejawiło się w oddawaniu boskiej czci posągowi ulanemu z metalu. Bóg ulega prośbie Mojżesza i nie zsyła kary na lud.

Chrystus w Ewangelii tłumaczy Żydom, że rozminęli się z prawdą o Bogu, poszukując Go w badaniu Pism i zatrzymując się jedynie na etapie stworzonego przez siebie obrazu, zawierającego jedynie jakieś elementy prawdy o Nim; wskazuje, że nie ma w nich wiary, niezbędnej do wejścia w osobową z Nim relację, prowadzącą do zbawienia danego przez Chrystusa. Nie chcą uwierzyć, mimo że widzą dzieła, cuda, znaki jakich nie mógł dokonywać ktoś zwyczajny. Jezus zaznacza, że oskarżycielem Żydów przed Bogiem będzie Mojżesz, któremu oni uwierzyli i pozornie byli wierni.

Czas Wielkiego Postu to czas miłosierdzia i pogłębiania naszej osobistej więzi z Chrystusem, która prowadzi do osiągnięcia Królestwa Niebieskiego. Bądźmy zatem tymi, którzy próbują wykorzystywać każdą chwilę tego czasu na to, by doświadczyć bliskości Pana i dzielić się nią z innymi ludźmi, aby ostatecznie móc kiedyś oglądać Go na wieki.

Odnośniki do dzisiejszych czytań:

• w serwisie Mateusz.pl
• w serwisie Niedziela.pl
• w serwisie Paulus.org.pl