Z życia wzięte.

W dzisiejszej Ewangelii mamy obraz kobiety, która w końcu spotkała Kogoś, kto zaspokoił jej pragnienie miłości. Nie da się ukryć, że Ten, który, poprosił o gest życzliwości od razu, rozkochał ją w Sobie. Zauważamy to, po odpowiedzi jakiej ona udziela na prośbę: " Idź zawołaj swego męża" - "Nie mam męża". To tak, jakby chciała zresetować swoją przeszłość, ukrywając swoją małżeńską obrączkę. W życiu wciąż szukamy studni miłości i szczęścia, ale bardzo często natrafiamy na truciznę, która nie tylko, że nie zaspokoi naszego pragnienia, ale jeszcze doprowadzić nas może do śmierci wiecznej. Jest jednak ratunek. Tym ratunkiem jest nasz Pan Jezus Chrystus, który prosi: „Daj mi pić!" Ja sprawię, że nie będziesz więcej pragnąć, pożądać, żyć w cudzołóstwie. Przyjdź i zaczerpnij naczyniem ufności łask, ukrytych w Moich sakramentach: spowiedzi, a potem Komunii św. Nie bój się! Pan wie wszystko o Tobie. On zna każdy Twój grzech. Jest jednak jeden warunek: pragnienie zerwania z nim. Powiesz: Łatwo się mówi osobom zakonnym czy księżom. Mylisz się. Jest nam tak samo trudno, ale jak mówi Ps. 94,17 „Gdyby Pan mi nie udzielił pomocy, szybko by moja dusza zamieszkała w krainie milczenia." Dlatego błagaj Pana o pomoc, aby uwolnił Cię oraz osobę, o której mówisz, że ją kochasz z sideł śmierci; byście żyjąc każdego dnia w stanie łaski uświęcającej tu na ziemi, mogli radować się wiecznym szczęściem przebywania na zawsze razem w niebie.